پهلوان احمد، یل خراسان
پهلوان احمد وفادار در خرداد سال ۱۳۰۶ در روستای داود لی از توابع قوچان چشم به جهان گشود. پدرش علی از پهلوانان کشتی چوخه بود که پس از سه سال از تولد احمد او را بهمراه دو برادر و دوخواهر تنها گذاشت و از دنیا رفت. مادرش زینب به نوخندان مهاجرت کرد و خود را وقف تربیت پنج یادگار علی نمود. در زمان اخذ شناسنامه و تعیین فامیل، مامور ثبت پس از شنیدن زندگی زینب و از خودگذشتی این بانوی کرد فامیلی وفادار را برایش برگزید.

احمد وفادار همچون تمام کودکانی که در دشتها و دامنه های کوههای هزار مسجد پرورش میافت به کشتی چوخه علاقه مند شد تا آنجا که در جوانی توانست در مسابقات ۱۳ نوروز امام مرشد بر پهلوان چوخه آن دوران علی مشایخی غلبه کند. دوران خدمت سربازی را در هنگ ۲۱ لشگر خراسان آغاز نمود که توسط پهلوان ابوالقاسم سخدری استعداد و نیروی خدادای اش کشف شد و بدین ترتیب کشتی آزاد و پهلوانی را زیر نظر پهلوان سخدری آموزش دید و در سال ۱۳۲۸ بهمراه پهلوان سخدری عازم مسابقات کشوری گشت و در چهار وزن باستانی قهرمان کشور شد. در سال ۱۳۲۹ علاوه بر كسب مقام قهرماني كشتي آزاد كشور برای اولین بار پهلوان ایران هم شد. سال بعد اين عنوان را تكرار كرد و به عضويت تيم ملي كشتي آزاد ايران در اولين دوره مسابقات جهاني كه به ميزباني هلسينكي برگزار می شد درآمد که در پایان به مقام پنجم جهان رسید. در سال ۱۳۳۱ بازهم در مسابقات پهلوانی کشور خوش درخشید و در دیدار نهایی ضمن غلبه بر جهان پهلوان تختی، برای سومين سال پياپي پهلوان کشور شد تا صاحب دائمی بازوبند پهلوانی گردد.

وفادار پس از اين پيروزي، تا سال ۱۳۳۳ در خدمت تيم ملي بود و در رقابت هاي المپیک هلسینکی و مسابقات جهاني توكيو نيز حضور يافت. در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی در وزن هشتم به دلیل اختلاف وزنی نزدیک به ۶۰ کیلوگرم با سایر حریفان از کسب مقام دور ماند. سال ۱۹۵۴در مسابقات جهانی توکیو در وزن هشتم مسابقات سنگینی با حریفان خود انجام داد و سرانجام با اختلاف یک اخطار نتیجه را واگذار نمود و مقامی بدست نیاورد.

اولین مقام قهرمانی کشوری پهلوان وفادار سال ۱۳۲۸ و آخرین آن در سال ۱۳۴۲ نشان دهنده ۱۴ سال فعالیت این پهلوان و قهرمان در سطح نخست ورزش کشور می باشد.

پهلوان وفادار پس از دوران قهرمانی تا سال ۱۳۷۳ بعنوان مربی و سرپرست در خدمت تیم کشتی خراسان بود. وی در سال ۱۳۳۷ در راه آهن مشهد استخدام رسمی شد و سرانجام پس از ۳۰ سال خدمت بازنشسته شد. ایشان مردی متدین و باخدا بود، و با وضو به گود زورخانه و تشک کشتی پا می گذاشت.

در سال ۱۳۷۸ پهلوان احمد وفادار بدلیل عارضه قلبی عمل قلب باز نمود ولیکن بیماری دست بردار نبود و در سال ۱۳۸۰ پس از سکته مغزی پهلوان زمینگیر شد. سه سال نبرد با بیماری آن هیبت و اندام تنومند را ضعیف نمود تا اینکه سرانجام در ۴ اسفند ۱۳۸۳ دعوت حق را لبیک گفت و چشم از جهان فرو بست. پیکر پهلوان وفادار طی مراسم باشکوهی با حضور جمع کثیری از پیشکسوتان و ورزشکاران و دوستداران ورزش در جوار بارگاه حضرت علی ابن موسی الرضا به خاک سپرده شد.





















 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *